Ł

Also known as L with stroke

litera łacińska ze znakiem diakrytycznym

Key facts

Grapheme.letter: Ł ł
Grapheme.name: L with stroke
Grapheme.image: Latin letter L with stroke.svg
Grapheme.imageclass: skin-invert-image
Grapheme.script: Latin
Grapheme.language: Chipewyan, Chukchi, Iñupiaq, Kashubian, Kwakʼwala, Latvian, Lower Sorbian, Navajo, Northern Khanty, Okanagan, Old English, Polish, Silesian, Tlingit, Upper Sorbian, Venetan
Grapheme.unicode: U+0141, U+0142
Grapheme.equivalents: w
Grapheme.direction: Left to right
Grapheme.fam1: U20
Grapheme.fam2: S39
Grapheme.fam3: class=skin-invert-image|20px
Grapheme.fam4: class=skin-invert-image|20px
Grapheme.fam5: class=skin-invert-image|20px
Grapheme.fam6: class=skin-invert-image|20px
Grapheme.fam7: Λ λ
Grapheme.fam8: 𐌋
Grapheme.fam9: L l

via Wikipedia infobox

Wikidata facts

Has part: L/l
Image: Latin alphabet Łł.svg

Show 3 more facts

Unicode character: ł
Commons category: Ł
inception: 1510-00-00

Sources (1)

wikidata.org

via Wikidata · CC0

Article · Polski

Ł (eł, przekreślone L, L z kreską ukośną) – szesnasta litera polskiego alfabetu. Występuje także w kilku alfabetach języków słowiańskich (w kaszubskim, dolnołużyckim, górnołużyckim oraz w łacinkach białoruskiej i ukraińskiej), a także w języku weneckim, wilamowskim i języku Nawahów. Oznacza spółgłoskę [ɫ] lub [w] w językach słowiańskich i [ɬ] w językach indiańskich. Pierwsze rozróżnienie ortograficzne l i ł pojawiło się w traktacie Jakuba Parkoszowica z roku 1440: dla „l” zaproponował literę przypominającą dla ł literę l z kreską biegnącą ku górze, w lewo. Obecną ortografię wprowadził Stanisław Zaborowski w wydanej w Krakowie w latach 1514–1515 książce „Orthographia seu modus recte scribendi et legendi Polonicum idioma quam utilissimus”. Uważany jest także za ojca litery ż.

Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA