Klasyfikacja medalowa Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018

Klasyfikacja medalowa Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018 – zestawienie państw, reprezentowanych przez narodowe komitety olimpijskie, uszeregowanych pod względem liczby zdobytych medali na XXIII Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 2018 roku w Pjongczangu. O medale olimpijskie sportowcy rywalizowali w 102 konkurencjach w 15 dyscyplinach sportowych. W porównaniu do poprzednich igrzysk, które odbyły się w 2014 roku w Soczi, w kalendarzu olimpijskim znalazły się: Big Air w snowboardingu kobiet i mężczyzn, curling par mieszanych, biegi masowe w łyżwiarstwie szybkim i zawody drużynowe w narciarstwie alpejskim. W zawodach wzięli udział przedstawiciele 92 narodowych reprezentacji. Dla sześciu z nich – Ekwadoru, Erytrei, Kosowa, Malezji, Nigerii i Singapuru – występ w Pjongczangu był debiutem w zimowych igrzyskach olimpijskich. W igrzyskach pod flagą olimpijską uczestniczyła również reprezentacja olimpijczyków z Rosji, którzy z uwagi na aferę dopingową po igrzyskach w Soczi nie otrzymali pozwolenia od Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego na start pod rosyjską flagą. Medalistami zostali reprezentanci 30 państw, co jest rekordową liczbą jeśli chodzi o zimowe igrzyska olimpijskie. Zwycięzcą klasyfikacji medalowej została Norwegia z 39 medalami – 14 złotymi, 14 srebrnymi i 11 brązowymi. Drugie miejsce zajęli Niemcy z 31 medalami – 14 złotymi, 10 srebrnymi i 7 brązowymi. Norwegowie i Niemcy wyrównali w ten sposób rekord Kanadyjczyków z igrzysk w Vancouver pod względem liczby zdobytych złotych medali na jednych zimowych igrzyskach olimpijskich. Jednocześnie Norwegia ustanowiła nowy rekord jeśli chodzi o łączną sumę medali zdobytych na jednych zimowych igrzyskach, o dwa medale pokonując dotychczasowy rekord Amerykanów z Vancouver. Korea Południowa po raz drugi w historii gościła igrzyska olimpijskie – wcześniej zorganizowała Letnie Igrzyska Olimpijskie 1988 w Seulu. Występ Koreańczyków w Pjongczangu był gorszy pod względem liczby medali niż ich występ w Seulu, ale za to był to najlepszy w historii start tego kraju w zimowych edycjach igrzysk, biorąc pod uwagę sumę wszystkich medali, i najlepszy od igrzysk w Vancouver, biorąc pod uwagę liczbę medali złotych. Reprezentanci Węgier w drużynowej rywalizacji w short tracku zdobyli pierwsze w historii złoto olimpijskie na zimowych igrzyskach dla swojego kraju. Był to zarazem pierwszy medal ZIO dla Węgier od 1980 roku. Najlepszy zimowy start w igrzyskach odnotowali również reprezentanci Francji, którzy po raz pierwszy zakończyli igrzyska z pięcioma złotymi medalami. Pod względem liczby medali były to również najlepsze zimowe igrzyska olimpijskie dla Wielkiej Brytanii. Kraj ten nigdy wcześniej nie zdobył na jednych zimowych igrzyskach pięciu medali. Licząc łączną liczbę wszystkich medali, występ w Pjongczangu był także najbardziej udanym w historii dla reprezentacji Japonii. Biorąc pod uwagę jednak wartość medali poszczególnych kruszców, był to najlepszy występ od igrzysk w Nagano w 1998 roku. Pierwszy medal olimpijski od zimowych igrzysk w 1988 roku zdobyła reprezentacja Liechtensteinu. Pierwszy medal zimowych igrzysk od 1998 roku zdobyła Belgia. Reprezentacje Hiszpanii i Nowej Zelandii po raz pierwszy zdobyły dwa medale olimpijskie w trakcie jednych zimowych igrzysk, były to zarazem pierwsze medale dla tych krajów od igrzysk w Albertville w 1992 roku. Największą sumę medali na zimowych igrzyskach zdobyli reprezentanci Szwajcarii. Dla tego kraju był to najlepszy występ olimpijski pod względem liczby wszystkich medali, wliczając w to letnie starty, od Letnich Igrzysk Olimpijskich 1948. Najlepszy start olimpijski od Letnich Igrzysk Olimpijskich 1952 uzyskali reprezentanci Szwecji, którzy jednocześnie zdobyli największą w historii liczbę złotych medali na zimowych igrzyskach olimpijskich. Dla Holandii były to trzecie z rzędu igrzyska olimpijskie, w tym drugie zimowe, które kraj ten zakończył z ośmioma złotymi medalami. Po raz pierwszy od igrzysk w Nagano ani jednego medalu olimpijskiego nie zdobyli reprezentanci Chorwacji. Występ w Pjongczangu był najsłabszy od 1998 roku również dla przedstawicieli Chińskiej Republiki Ludowej, a dla reprezentacji Polski najsłabszy od igrzysk w Turynie w 2006 roku . W Pjongczangu 93 sportowców zdobyło więcej niż jeden medal olimpijski, spośród nich 60 przynajmniej raz stanęło na najwyższym stopniu podium. Najwięcej złotych medali – po trzy – wywalczyli: francuski biathlonista Martin Fourcade i norweski biegacz narciarski Johannes Høsflot Klæbo. Najwięcej wszystkich medali zdobyła z kolei norweska biegaczka Marit Bjørgen, na której koncie znalazło się pięć medali (dwa złote, jeden srebrny i dwa brązowe). Były to piąte igrzyska z rzędu, podczas których Bjørgen zdobywała medale olimpijskie. Z łącznym dorobkiem ośmiu złotych, czterech srebrnych i trzech brązowych medali Bjørgen poprawiła dotychczasowy rekord Ole Einara Bjørndalena w liczbie medali zdobytych na zimowych igrzyskach olimpijskich. Holenderka Jorien ter Mors wywalczyła złoty medal w biegu na 1000 m w łyżwiarstwie szybkim i brązowy w sztafecie w short tracku. Została w ten sposób pierwszą kobietą w historii igrzysk olimpijskich, która zdobyła medale w dwóch różnych dyscyplinach sportowych podczas jednych zimowych igrzysk olimpijskich. Wyczyn Holenderki poprawiła Czeszka Ester Ledecká, która najpierw triumfowała w supergigancie w narciarstwie alpejskim, a następnie w slalomie gigancie równoległym w snowboardingu. Została zatem pierwszą olimpijką z dwoma złotami zdobytymi w różnych dyscyplinach podczas jednych zimowych igrzysk. Dokonania obu zawodniczek były pierwszymi takimi od Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1928, kiedy to mistrzem olimpijskim w biegach narciarskich i kombinacji norweskiej został Johan Grøttumsbråten.