Adam Asnyk

XII (Wzniosłe dążenia, szlachetne pobudki...)

XIV (Po wszystkie czasy, przez obszar daleki...)

XI (How many deaths and births...)

XIII (Przeszłość nie wraca jak żywe zjawisko...)

XX (W nieprzerwalności zbiorowego bytu...)

XXV (As a molecule of the thinking universe...)

XXVI (Primary whiteness of sunlight rays...)

XXVII (Smutny jest schyłek roku w mgieł pomroce!...)

XXXI (Ever since it fell into the dust of your proud forehead...)

XXXIII (In the midst of the nations, the fasting of the miserable people!...)

XXXII (Do not think about happiness! do not think about love!...)

XXX (Taką, jak byłaś, nie wstaniesz z mogiły!...)

IV (Jak ptaki, kiedy odlatywać poczną...)

VII (Rzucone w przestrzeń złotych gwiazd kagańce...)

VIII (Noc, noc wieczysta, głuszą przedbytową...)

V (Gdy nas ciemności otaczają wszędzie...)

VI (Na falach swoich toczy słońc miliony...)

Do młodych

Między nami nic nie było

Enchanted princess

XII (Ja jeden tryumfuję, patrząc na tę ziemię...)

XI (O jakże piękne plony! Na smutnem zwalisku...)

IX (At the end? Not yet! Nation to the last...)

X (Więc znów snują się dalej krwawych zdarzeń wzory...)

VIII (Tryumf mój jest zupełny: sta tysięcy trupów...)

IV (Wstała jutrznia czerwona, oświecając łany...)

Ze sceny świata

VII (Piękne dzieło zniszczenia! cudne wynalazki!)

II (Rzekłem, i usłyszała mnie szalona pycha...)

I (Oto ja, anioł zniszczeń, miecz ująłem w dłonie...)

III (I made a huge scream at the monarch’s manor houses...)

V (To był prolog dopiero, a teraz na scenie...)

VI (Now this carnage is going great...)

Day yesterday

Fale

Dwa sonety