Ákos Buttykay

Ákos Buttykay [åkoʃ b'utikoj] (ur. 22 lipca 1871 w Halmeu, zm. 26 października 1935 w Debreczynie) – węgierski kompozytor i pianista. Buttykay urodził się w 1871 r. w siedmiogrodzkim Halmi, tam też się wychował. Kształcenie muzyczne rozpoczął w 1896 r. w Budapeszcie. Tam jego nauczycielami kompozycji i gry fortepianowej byli: , oraz . Po ukończeniu konserwatorium zaproponowano mu posadę wykładowcy w Akademii Muzycznej, którą przyjął w 1907 r. W zawodzie pracował do 1923 r., zyskując tytuł profesora zwyczajnego. Jako pianista Ákos Buttykay występował podczas licznych tourné po krajach Europy i obu Ameryk. Buttykay w 1923 r. z powodu złego stanu zdrowia przeszedł na emeryturę i zaniechał koncertowania. Jednak mimo wszystko dalej pozostał aktywnym kompozytorem. Jego muzyka charakteryzuje się kontynuacją tradycji neoromantycznej. Pozostawił po sobie wiele utworów, wśród których przeważają symfonie i operetki. Jednak jako kontynuator węgierskiej muzyki neoromantycznej Buttykany nawiązywał swoją twórczością do dzieł Ferenca Liszta. Skomponował rozbudowaną rapsodię oraz utwór orkiestrowy-fantazję.