języki anglo-fryzyjskie

Języki anglofryzyjskie – gałąź językowa zachodnich języków germańskich. W jej skład wchodzą: język angielski oraz język fryzyjski, wraz ze wszystkimi swoimi dialektami. Języki anglofryzyjskie w językoznawstwie znane też są jako ingwaeońskie, germańskie Morza Północnego oraz germańskie wyspowe. W swoim rozwoju języki anglo-fryzyjskie zaczęły się odróżniać od innych dialektów zachodniogermańskich dzięki procesowi palatalizacji spółgłoski pragermańskiej *k. Przykłady tego procesu: * ang. cheese, fryz. tsiis < niem. Käse, niderl. kaas (ser) * ang. church, fryz. tsjerke < niem. Kirche, niderl. kerk (kościół) Wczesny anglofryzyjski tworzył wspólnotę językową wraz ze starosaksońskim. Śladem tego jest występowanie wielu jego cech w zachodnioflamandzkim dialekcie języka niderlandzkiego używanego we Flandrii Zachodniej (Belgia). Drzewo rodziny anglofryzyjskiej: * języki anglofryzyjskie * * język staroangielski † * język średnioangielski † * język wczesny nowoangielski † * język angielski * język scots * język yola † * język fryzyjski * język zachodniofryzyjski * język wschodniofryzyjski * język północnofryzyjski * Söl'ring