ANTIC

ANTIC (ang. Alpha-Numeric Television Interface Controller) – układ wizyjny montowany w ośmiobitowych komputerach domowych Atari, zaprojektowany w 1978 roku. Antic jest jedynym chyba układem graficznym montowanym w komputerach ośmiobitowych, który zasługuje na miano mikroprocesora graficznego; dysponuje bowiem własnym, wykonywanym pięćdziesiąt razy na sekundę programem, który definiuje obraz wyświetlany przez komputer na monitorze. Na czas pobierania instrukcji tego programu, w celu zapobieżenia zakłóceniom obrazu, Antic wstrzymuje działanie centralnego procesora i przejmuje kontrolę nad magistralami systemu. Szerokość generowanego obrazu określa "rejestr kontroli dostępu do pamięci" (DMACTL); może ona wynosić 0, 256, 320 lub 384 piksele trybu najwyższej rozdzielczości, czyli odpowiednio 0, 32, 40 lub 48 kolumn w trybie znakowym używanym przez systemowy edytor ekranowy. Wysokość obrazu definiuje wspomniany wyżej program, zwany Display List. Wysokość ta może wahać się w zakresie od zera do 240 linii skaningowych (pikseli) trybu najwyższej rozdzielczości, czyli do 30 wierszy trybu znakowego używanego przez systemowy edytor ekranowy. Powyżej tej wartości następuje zerwanie synchronizacji pionowej. Antic generuje zarówno tryby tekstowe, jak i graficzne. Tryby tekstowe wymagają zdefiniowania zestawu 64 lub 128 znaków w matrycy 8x8 pikseli, druga połowa zestawu (z całości 256 znaków) jest automatycznie generowana jako powtórzenie pierwszej z odwróceniem kolorów (czarne znaki na białym tle). Układ sprzętowo realizuje takie funkcje jak np. tłumienie znaków w inverse video (stają się niewidoczne), odwracanie kolorów (są wyświetlane jak znaki "normalne") oraz lustrzane odbicie wszystkich znaków w pionie. Antic jest w stanie generować jedynie obraz monochromatyczny, za dodanie kolorów odpowiedzialny jest układ (w Atari 400/800) lub (w Atari 800XL i następnych).