jad pszczeli
Sign in to saveAlso known as bee venom, bee venoms, honey been venom
Apitoxin or bee venom is the venom produced by the honey bee. It is a cytotoxic and hemotoxic bitter colorless liquid containing proteins, which may produce local inflammation. It may have similarities to sea nettle toxin.
Research
6,800 papers- Apitoxin and Its Components against Cancer, Neurodegeneration and Rheumatoid Arthritis: Limitations and Possibilities.Toxins · 2020
- Bee Venom: From Venom to Drug.Molecules (Basel, Switzerland) · 2021
- An overview of the bioactive compounds, therapeutic properties and toxic effects of apitoxin.Food and chemical toxicology : an international journal published for the British Industrial Biological Research Association · 2019
- Apitoxin alleviates methyl mercury-induced peripheral neurotoxicity in male rats by regulating dorsal root ganglia neuronal degeneration and oxidative stress.Biomedicine & pharmacotherapy = Biomedecine & pharmacotherapie · 2023
- [Hymenoptera venom allergy].Ugeskrift for laeger · 2025
via PubMed
Article · Polski
Jad pszczeli (apitoksyna) – wydzielina gruczołu jadowego pszczoły robotnicy lub matki pszczelej. Jest to żółtawa lub niemal bezbarwna, opalizująca ciecz o gęstości około 1,13 g/cm³ i pH 4,5-5,5 (w zależności od gatunku), ma słaby charakterystyczny zapach przypominający zapach miodu, ma intensywny smak (gorzki, kwasowy i daje w ustach uczucie gorąca), zawiera od 55% do 70% wody. Związki jadu pszczelego zidentyfikowane w suchej masie po odparowaniu to: * aminyhistamina (0,1–1,5% s.m.)dopamina * peptydy i białka nieenzymatycznemelityna (50% s.m.) (2% s.m.)peptydy niszczące komórki tuczne * enzymy (12%)hialuronidaza (3%) Jad pszczeli jest rozpuszczalny w wodzie i rozcieńczonych kwasach, nierozpuszczalny w alkoholach.Sucha masa po odparowaniu rozpuszcza się ponownie w 90% (masowych), uzyskany roztwór jest niestabilny. Sucha masa nie rozpuszcza się w etanolu. Jad pszczeli jest odporny na niską temperaturę oraz krótkotrwałe ogrzewanie do temperatury znacznie poniżej 100 °C. Jad pszczeli nie jest odporny na długotrwałe ogrzewanie w niskich temperaturach, nawet krótkotrwałe ogrzewanie w temperaturze zbliżonej do 100 °C i wyższej, promienie słoneczne i tlen. Czynniki te powodują stopniowy zanik właściwości toksycznych. Związki o charakterze utleniającym oraz chlor i brom niemal natychmiast likwidują toksyczność jadu pszczelego. Część składników jadu pszczelego jest cytotoksyczna. Wśród tych związków wyróżnić można hemotoksyny, które w krwiobiegu człowieka powodują rozkład erytrocytów, mogący w konsekwencji prowadzić do śmierci. Podczas żądlenia pszczoła wprowadza do ciała ofiary 50–140 μg jadu (według innych źródeł ok. 12 μg), a jego ilość w gruczole jadowym wynosi ok. 300 μg. Trzmiele podczas użądlenia wprowadzają 10–31 μg jadu (dla porównania, osy z rodzaju Vespula uwalniają 1,7–3,1 μg jadu). Od jednej pszczoły można uzyskać ok. 85 μg jadu. Skład i ilość produkowanego jadu pszczelego zależy od wieku pszczoły (maksymalnie w 10–15 dniu życia). Jad pszczeli zawiera także feromony alarmowe, które uwalniane w chwili żądlenia przez jedną pszczołę mobilizują inne do żądlenia. Jad pszczeli może powodować, czasami bardzo silne, reakcje uczuleniowe.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA