Armeens tapijt

De term Armeens tapijt (Armeens: հայկական գորգ / կարպետ, ''haykakan gorg / karpet'') wordt gebruikt voor geknoopte of geweven tapijten uit Armenië, of tapijten gemaakt door Armeniërs van voorchristelijke tijden tot heden, en een aantal plat geweven stoffen. De term omvat een grote verscheidenheid aan soorten en variëteiten. Vanwege de intrinsieke kwetsbaarheid van de tapijten is er uit de periode van de oudheid tot de late middeleeuwen bijna niets - hele tapijten noch fragmenten - overgeleverd. Sinds de oudheid werden tapijten in Armenië traditioneel gebruikt om vloeren te bedekken, en binnenmuren, banken, stoelen, bedden en tafels te versieren. Tot op heden dienen de tapijten vaak als toegangsgordijn en als versiering voor kerkaltaren en de consistorie. Sinds de ontwikkeling van tapijtweven werd het in Armenië een essentieel onderdeel van het dagelijks leven in elk Armeens gezin. Het maken van tapijten en kleden werd bijna uitsluitend door vrouwen gedaan. Armeense tapijten kunnen worden gezien als unieke "teksten" die de overtuigingen en religieuze opvattingen van eerdere generaties weerspiegelen. De Armeense tapijt- en tapijtwevers hielden de tradities strikt in stand. De basis voor de creatie van elk nieuw Armeens tapijt is het nabootsen en voorstellen van een en hetzelfde ornament-ideogram in een onbeperkt aantal variaties van stijlen en kleuren. De karakteristieke eigenschap van Armeense tapijten is de variabiliteit van ornamenten die wordt vergroot door het brede scala aan natuurlijke kleuren en tinten.