asertywność

Asertywność – posiadanie i wyrażanie własnego zdania oraz bezpośrednie wyrażanie emocji i postaw w granicach nie naruszających praw i psychicznego terytorium innych osób oraz własnych, bez zachowań agresywnych, a także obrona własnych praw w sytuacjach społecznych. Jest to nabyta. Asertywność to: * umiejętność wyrażania opinii, krytyki, potrzeb, życzeń, poczucia winy, * umiejętność odmawiania w sposób nieuległy i nieraniący innych, * umiejętność przyjmowania krytyki, ocen i pochwał, * autentyczność, * elastyczność zachowania, * świadomość siebie (wad, zalet, opinii), * empatia, * stanowczość, * umiejętność samooceny. Osoba asertywna ma jasno określony cel i potrafi kontrolować własne emocje, nie poddaje się łatwo manipulacjom i naciskom emocjonalnym innych osób. Osoba asertywna posiada umiejętność określania własnych oczekiwań i uczenia innych, jak chce być traktowana. Asertywność nie oznacza ignorowania emocji i dążeń innych ludzi, lecz raczej zdolność do realizacji założonych celów mimo negatywnych nacisków otoczenia, racjonalną dbałość o własne interesy z uwzględnieniem interesów innych. Asertywność to obok empatii podstawowa umiejętność wchodząca w skład inteligencji emocjonalnej.Diagnozy zachowań nieasertywnych dokonuje się na podstawie zablokowanych w autoprezentacji sfer komunikacji – blokady mówienia nie, wyrażania i przyjmowania opinii i krytyki, kontaktu z autorytetem i tłumem (trema), radzenia sobie z poczuciem winy.