Konferencja w Atlantic City

Konferencja w Atlantic City (z ang. Atlantic City Conference) – pierwsza i uznawana za najważniejszą konferencja czołowych przedstawicieli świata zorganizowanej przestępczości w Stanach Zjednoczonych, która odbyła się w dniach 13–16 maja 1929 roku. Stanowiła wstęp do utworzenia amerykańskiego Syndykatu (tzw. Nowej Mafii amerykańskiej – nowej formy przestępczości zorganizowanej w Stanach Zjednoczonych, połączenie ze sobą wieloetnicznych gangów). Na początku obrad miała miejsce fala krytyki pod adresem Ala Capone za wydarzenia z 14 lutego 1929 roku – tzw. Masakra w Dniu Świętego Walentego. Konferencję zorganizował miejscowy boss – Enoch Lewis „Nucky” Johnson (ur. 20 stycznia 1883, zm. 9 grudnia 1968), który zapewnił bezpieczeństwo, korumpując lokalną policję. Niektórzy uczestnicy, m.in. Al Capone i Harry „Nig” Rosen (vel Harry Stromberg), posługiwali się przybranymi nazwiskami; recepcjoniści w ekskluzywnym hotelu Break Hotel podejrzewając ich o sfałszowanie dokumentów na przybrane nazwiska (nie wiedzieli z kim mają do czynienia) nie chcieli ich zameldować. Gangsterzy nie chcieli z kolei ujawniać swoich prawdziwych nazwisk, brali swoje walizki i opuszczali hotel. Al Capone, gdy zobaczył Johnsona, miał na niego nakrzyczeć, wtedy też miało dojść do rękoczynów między nimi (przewagę fizyczną miał wyższy i grubszy Johnson, wepchnął Ala do limuzyny, po czym pojechali w kierunku hoteli Ambasador i Ritz); tam się zameldowali.