Utlenianie Baeyera-Villigera

Utlenianie Baeyera-Villigera (przegrupowanie Baeyera-Villigera) – reakcja chemiczna polegająca na utlenianiu ketonów do estrów za pomocą lub nadtlenku wodoru. Największą zaletą tej reakcji jest jej oraz regioselektywność. Nazwa pochodzi od nazwisk odkrywców, chemików: Johanna Friedricha Wilhelma Adolfa von Baeyera (1835–1917) niemieckiego pochodzenia oraz (1868–1934) pochodzenia szwedzkiego. Jako utleniacza używa się zwykle (mCPBA), kwasu nadoctowego lub . Cykliczne lub "naprężone" ketony takie jak czy reagują z nadtlenkiem wodoru i innymi , tworząc laktony. W opublikowanej przez odkrywców reakcji, jako utleniacza użyli oni, odkrytego zaledwie rok wcześniej, kwasu Caro. Aby zapobiec hydrolizie i transestryfikacji dodaje się zwykle wodorowęglanu sodu lub wodorofosforanu sodu jako odczynnik tworzący roztwór buforowy.