języki barito

Języki barito – grupa języków austronezyjskich używanych w Indonezji, w południowo-wschodniej części wyspy Borneo. Język malgaski, blisko spokrewniony z językiem ma’anyan, funkcjonuje na Madagaskarze, gdzie jest objęty statusem języka państwowego. Nazwa grupy językowej pochodzi od nazwy rzeki Barito. Istnienie grupy barito zaproponował Alfred B. Hudson w 1967 roku. Badacz wyróżnił następujące gałęzie: * Języki barito-mahakam (tunjung) * Języki barito zachodnie * Grupa północno-zachodnia * Grupa południowo-zachodnia * Języki barito wschodnie * Grupa północno-wschodnia * Grupa centralno-wschodnia * Grupa południowo-wschodnia Grupa barito bywa traktowana jako liga językowa, nie zaś jako właściwa grupa genetyczna. Przykładowo Adelaar (2005) odrzuca istnienie tej gałęzi. Robert Blust postuluje możliwość wyróżnienia większej grupy barito (greater barito), obejmującej także języki sama-bajaw z Filipin.