Bartholomeus van Bassen

Bartholomeus Corneliszoon van Bassen (ur. ok. 1590, zm. 1652 w Hadze) – niderlandzki architekt i malarz barokowy. Nie jest pewne, kiedy i gdzie się urodził, nic też nie wiadomo na temat jego rodziny i wykształcenia. Pierwsze wzmianki pochodzą z 1613, gdy wstąpił do gildii św. Łukasza w Delfcie. Jego najwcześniejsze prace powstały w następnym roku. W 1622 roku został członkiem cechu malarzy w Hadze, piastował tam stanowisko miejskiego architekta (od 1638 aż do śmierci). W 1624 ożenił się z Aaltgen Pietersdr van Gilst, z którą miał jednego syna. W latach 1629-1634 był zaangażowany jako architekt w różnych przedsięwzięciach budowlanych Fryderyka Henryka Orańskiego. Zaprojektował i nadzorował budowę pałacu Fryderyka V. w Rhenen. Z Pieterem Adriaanszem Noorwitsem zaprojektował Nieuwe Kerk, pierwszy w Hadze kościół wzniesiony specjalnie dla ewangelików. Świątynię wybudowano w latach 1649-1656. Van Bassen był również utalentowanym malarzem, malował miejskie pejzaże i architekturę, najbardziej znane są jego przedstawienia wnętrz kościołów. Prace odznaczają się perfekcyjnym oddaniem perspektywy i dbałością w odwzorowaniu szczegółów architektonicznych. Artysta zmarł w 1652, wkrótce po śmierci żony i został pochowany w Jacobs Kerk w Hadze.