Behavior-driven development

Behavior-driven development (BDD) – proces wytwórczy oprogramowania który powstał na podstawie procesu Test driven development (TDD). BDD to połączenie wspólnych metod i zasad TDD z cechami procesu domain-driven design (DDD) i obiektowo-zorientowanej analizy i projektowania (OOAD) w celu dostarczenia zespołom tworzącym oprogramowanie oraz zespołom zarządzającym wspólnych narzędzi umożliwiających współpracę przy tworzeniu oprogramowania. Chociaż BDD to głównie pomysł na to, jak rozwój oprogramowania powinien być zarządzany zarówno przez interesy biznesowe, jak i wiedzę techniczną, praktyka BDD zakłada wykorzystanie wyspecjalizowanego oprogramowania do wspierania procesu rozwoju. Chociaż narzędzia te są często dedykowane projektom BDD, mogą być postrzegane jako specjalistyczne formy narzędzi obsługujących rozwój oparty na testach. Narzędzia służą do automatyzacji wszechobecnego języka, co jest głównym tematem BDD. BDD jest w dużej mierze ułatwiony dzięki użyciu prostego języka specyficznego dla danej domeny (ang. Domain specific language - DSL) z wykorzystaniem składni języka naturalnego (np. Zdań w języku angielskim), które mogą wyrażać zachowanie i oczekiwane rezultaty. Testy od dłuższego czasu są popularnym zastosowaniem języków dziedzinowych o różnym stopniu zaawansowania. BDD jest uważane za skuteczną praktykę techniczną, zwłaszcza gdy "zakres problemu" zagadnienia biznesowego które trzeba rozwiązać jest złożony.