Bert Keizer

A. A. (Bert) Keizer (Amersfoort, 1947) is een Nederlandse arts, filosoof en schrijver. Keizer groeide op als jongste van zeven kinderen in een katholiek gezin in Amersfoort. Na de hbs-B studeerde hij in 1968 filosofie in het Engelse Nottingham. In 1972 keerde hij terug naar Nederland voor een studie geneeskunde in Amsterdam. In 1981 legde hij zijn artsexamen af en was daarna korte tijd in Kenia werkzaam. Vervolgens werd hij verpleeghuisarts in Amsterdam. Zijn doorbraak als schrijver kwam in 1994 met Het refrein is Hein, een zeer openhartige schets van gebeurtenissen in een verpleegtehuis, inclusief stukken over euthanasie en hulp bij zelfdoding, die nogal wat stof deden opwaaien maar die door artsen over het algemeen als zeer reëel werden beoordeeld. Hij schuwde niet om over de emoties van de patiënt, maar ook over die van de dokter uit te weiden. Hij heeft ook een klinische en volgens sommigen pessimistische kijk op zin en onzin in de gezondheidszorg en geneeskunde. Zijn stukjes over het verpleegtehuis, waar veel leed is en de dood nooit ver weg, werden hem niet altijd in dank afgenomen. In 2004 werd hij zelfs op non-actief gesteld door zijn werkgever, die het niet goed uitkwam dat over bepaalde misstanden (die overigens in de meeste Nederlandse verpleegtehuizen gelden of golden) werd gepubliceerd. Bert Keizer schrijft een column in het artsenblad Medisch Contact onder de titel Zonder handschoenen en heeft een wekelijkse column in dagblad Trouw.