
Deezer — Christina Aguilera · Deezer (cover art)
Key facts
- Released
- June 4, 2010 ( 2010-06-04 )
- Recorded
- 2008–2010
- Studio
- Kung Fu Garden The Bank The Boom Boom Room ( Burbank ) The Red Lips Room ( Beverly Hills ) Dubsided Larrabee No Excuses Record Plant (Los Angeles) Dreamland ( Hurley ) Mr. Dan's (London) Mad Decent Mausoleum (Philadelphia)
- Genre
- Electropop futurepop R&B
- Length
- 59 : 27
- Label
- RCA
- Producer
- Ester Dean Samuel Dixon Focus... John Hill Ladytron Le Tigre Linda Perry Polow da Don Switch C. "Tricky" Stewart
via Wikipedia infobox
Wikidata facts
- Instance of
- album
- Genre
- contemporary R&B
- Follows
- Back to Basics
- Producer
- Linda Perry
- Duration
- 3567
- Performer
- Christina Aguilera
- Record label
- RCA Records
- Distribution format
- music download
Show 6 more facts
- publication date
- 2010-01-01
- language of work or name
- English language
- form of creative work
- studio album
- different from
- Bionic
- title
- Bionic
- number of parts of this work
- 18
Sources (2)
via Wikidata · CC0
Article · Polski
Bionic (styliz. jako {Bi~ΟΠ~iC}) – piąty album anglojęzyczny amerykańskiej piosenkarki Christiny Aguilery, szóste studyjne wydawnictwo w jej karierze. Światowa premiera płyty odbyła się 4 czerwca 2010 nakładem wytwórni RCA Records, na półkach polskich sklepów muzycznych album pojawił się 7 czerwca tego roku. Na albumie zawarte zostały w sumie dwadzieścia cztery utwory, z których osiemnaście umieszczono na wersji standardowej, a resztę na deluxe edition płyty. Album jest efektem współpracy Aguilery z zastępem autorów i producentów muzycznych, w szczególności z Trickym Stewartem, Polow da Donem i Samuelem Dixonem. Stylistycznie muzyka na płycie stanowi połączenie różnych gatunków, między innymi rhythm and bluesa, popu, elektroniki i synthpopu. Aguilera chciała, by jej szósta płyta znacznie odróżniała się od poprzedniego wydawnictwa studyjnego, Back to Basics (2006), które zawierało nagrania z pogranicza jazzu, soulu i bluesa. Album odniósł umiarkowany sukces artystyczny, jak i spotkał się ze względnym powodzeniem komercyjnym. Krytycy muzyczni docenili śmiałość Aguilery w eksperymentowaniu z gatunkami muzycznymi, dojrzałość wykonawczyni oraz jej wokal. Niektórzy z dziennikarzy negowali jednak inspirację piosenkarki twórczością artystów współpracujących z nią nad albumem. W Stanach Zjednoczonych Bionic zadebiutował na miejscu trzecim notowania Billboard 200, w ciągu pierwszego tygodnia od swojej premiery sprzedając się w nakładzie stu dziesięciu tysięcy kopii. Album okupował Top 10 list przebojów dookoła świata (między innymi w Australii, Brazylii, Japonii, Kanadzie i Niemczech), lecz szybko zniknął z większości zestawień. Zajął szczyt notowań w Wielkiej Brytanii, Korei Południowej czy Grecji. Z powodu niesatysfakcjonującej wytwórnię wydajności albumu na listach przebojów promocję Bionic przerwano w połowie czerwca 2010. Wiosną tego roku Aguilera promowała płytę przy pomocy występów w programach telewizyjnych (The Oprah Winfrey, American Idol, VH1 Storytellers). Pojawiła się także na 19. gali rozdania nagród MTV Movie Awards, podczas której zaprezentowała medley trzech pochodzących z albumu piosenek. Album wydał w sumie cztery single. Pierwszy z nich, „Not Myself Tonight”, zajmował pozycje w Top 40 list przebojów w większości krajów. Choć nie spotkał się z sukcesem w Stanach Zjednoczonych, okazał się hitem w Azji oraz umiarkowanym przebojem w Europie. „Not Myself Tonight” zilustrowano kontrowersyjnym teledyskiem, który zebrał mieszane recenzje i określony został jako „estetyczny, lecz nieoryginalny”. Trzeci singel, „You Lost Me”, minął się z powodzeniem komercyjnym. Krytycy wystawili obu utworom pozytywne recenzje. Dwa pozostałe wydawnictwa, „Woohoo” i „I Hate Boys”, opublikowano jako single promocyjne. Aguilera planowała ruszyć w trasę koncertową Bionic Tour, którą ostatecznie anulowano.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA