Bob Richards

Robert Eugene "Bob" Richards (ur. 20 lutego 1926 w Champaign, w stanie Illinois) – amerykański lekkoatleta skoczek o tyczce, dwukrotny mistrz olimpijski. Ukończył University of Illinois. Podczas studiów został akademickim mistrzem Stanów Zjednoczonych (NCAA) w skoku o tyczce w 1947 (razem z 5 innymi skoczkami). Na igrzyskach olimpijskich w 1948 w Londynie zdobył w tej konkurencji brązowy medal. Zwyciężył w skoku o tyczce na igrzyskach panamerykańskich w 1951 w Buenos Aires. Na igrzyskach olimpijskich w 1952 w Helsinkach zdobył złoty medal ustanawiając jednocześnie rekord olimpijski rezultatem 4,55 m. Obronił tytuł mistrzowski na igrzyskach panamerykańskich w 1955 w Meksyku. Na tych samych igrzyskach zdobył srebrny medal w dziesięcioboju za swym rodakiem Raferem Johnsonem. Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne po raz drugi zdobył złoty medal w skoku o tyczce – osiągnięcie, którego do tej pory żadnemu zawodnikowi nie udało się powtórzyć (wśród kobiet uczyniła to Jelena Isinbajewa). Poprawił przy tym rekord olimpijski na 4,56 m. Na igrzyskach tych startował również w dziesięcioboju, ale nie ukończył konkurencji. Był mistrzem Stanów Zjednoczonych (AAU) w skoku o tyczce w latach 1948-1952 i 1954-1957 (niekiedy wspólnie z innymi zawodnikami), w dziesięcioboju w 1951, 1954 i 1855 oraz w all-around w 1953, a także w hali w skoku o tyczce w 1948, 1950-1953 oraz 1955-1957. Richards w 1946 został wyświęcony na pastora protestanckiego (Church of Brethren). Po zakończeniu kariery lekkoatletycznej propagował fitness. Występował w imieniu firmy Wheaties produkującej płatki śniadaniowe. W 1984 startował z ramienia ultraprawicowej Partii Populistycznej w wyborach prezydenckich, uzyskując 66.324 głosów. Obecnie wraz z żoną prowadzi ranczo w Gordon w Teksasie, gdzie hoduje miniaturowe konie.