Bohr-effect

Het Bohr-effect is de eigenschap van hemoglobine dat als de concentratie van kooldioxide in het bloed toeneemt, de afgifte van zuurstof aan cellen toeneemt. Het omgekeerde Bohr-effect treedt op bij een verlaging van de concentratie van kooldioxide. Door veel te ademen, gaat er veel kooldioxide verloren en geeft het hemoglobine nog maar weinig zuurstof af aan cellen. Dit effect werd voor het eerst in 1904 door de Deense fysioloog Christian Bohr beschreven. De zuurstof wordt afgegeven aan omliggende weefsels. Dit effect kan ook optreden als de pH (zuurgraad) van het bloed afneemt, of de temperatuur en de verdringing van zuurstof uit het hemoglobine toenemen. Het omgekeerde Bohr-effect betekent dat hemoglobine in het bloed juist meer zuurstof opneemt. In samenwerking met het Bohr-effect is er ook het Haldane-effect.