Szkoła z Brighton

Szkoła z Brighton – brytyjska formacja reżyserów filmowych, którzy podjęli pionierskie eksperymenty w dziedzinie zastosowania planów filmowych i wielu ujęć w ramach filmów jednorolkowych. Nazwa formacji pochodzi od ośrodka brytyjskiej kinematografii – Brighton (innym był Hove). Za pioniera szkoły z Brighton uchodzi , operator przywiązujący w swych produkcjach szczególną uwagę do budowania ciągłości narracyjnej oraz dramaturgii fabularnej. Według Paul mógł być twórcą pierwszego w dziejach kinematografii filmu dwuujęciowego, No, chodźcież już! z 1898 roku. Wśród ważnych postaci szkoły z Brighton wymieniani są i . Smithowi przypisuje się wynalezienie półzbliżenia (Pocałunek w tunelu, 1899), planu amerykańskiego i detalu (dziesięcioujęciowe , 1900). Williamson jest z kolei autorem jednoująciowego wprawdzie, ale zawierającego dynamiczny ruch wewnątrzkadrowy (1900). Inne jego dzieło, (1901), zaprezentowało dynamiczną zmianę planów w jednym ujęciu. Dokonania szkoły z Brighton, początkowo szerzej nieznane, zostały docenione za sprawą konferencji zorganizowanej w 1978 r. przez Międzynarodową Federację Archiwów Filmowych. Wpływ formacji sięgnął kinematografii francuskiej, amerykańskiej, włoskiej i duńskiej.