Buton

Buton, także Butung – indonezyjska grupa etniczna zamieszkująca wyspę Buton (Butung) w prowincji Celebes Południowo-Wschodni. Ich populacja wynosi 300 tys. osób. Posługują się szeregiem własnych języków z wielkiej rodziny austronezyjskiej (m.in. wolio, cia-cia, tukang besi), ale w użyciu są także języki indonezyjski, bugijski i makasarski. W przeważającej części wyznają islam w odmianie sunnickiej; są wśród nich również chrześcijanie. Byli marynarzami i kupcami. Osiedlili się na obszarze wschodniej Indonezji, zwłaszcza w archipelagu Moluków, a także w stanie Sabah w dzisiejszej Malezji. Od XVII do XX w. tworzyli Sułtanat Butung. Islam przyjęli pod wpływem ludu Ternate. Samo określenie Buton pochodzi z języka ternate, gdzie słowo butu oznacza „targowisko”. Tradycyjnie zajmują się ręcznym rolnictwem tropikalnym (kukurydza, ryż, proso, bataty, palma kokosowa). Trudnią się także rybołówstwem i handlem detalicznym. Rozwinęli również rzemiosło: budowanie łodzi, obróbka miedzi, tkactwo, plecionkarstwo. Ich tradycyjne wierzenia opierają się na animizmie i kulcie przodków. Sama nazwa Buton jest niejednoznaczna i może prowadzić do nieporozumień. Bywa bowiem odnoszona konkretnie do ludności posługującej się językiem wolio, a czasami (poza regionem) w sposób ogólny określa ludność prowincji Celebes Południowo-Wschodni. Ponadto ludność Buton bywa mylnie utożsamiana z Badżawami (Bajau).