Kabinet-Adenauer II

Het kabinet–Adenauer II was het West-Duitse kabinet van 20 oktober 1953 tot 29 oktober 1957. Het kabinet werd gevormd door de politieke partijen Christlich Demokratische Union Deutschlands (CDU)-Christlich-Soziale Union (CSU), de Freie Demokratische Partei (FDP), de Duitse Partij (DP) en de Gezamenlijk Duits Blok/Bond van Vluchtelingen en Rechtelozen (GB/BHE) na de verkiezingen van 1953. Konrad Adenauer de partijleider van de CDU diende een tweede termijn als bondskanselier en de partijleider van de FDP diende als vicekanselier en bondsminister voor Financiële Bezittingen. Op 6 juni 1956 zegde de FDP na een conflict haar steun aan de regering op en besloten de FDP-ministers in het kabinet te blijven, zij werden vervolgens uit de partij gestoten en vormden de (FVP).De BHE traden in maart 1956 toe tot de CDU. In deze kabinetsperiode kreeg de Bondsrepubliek via de Verdragen van Parijs op 5 mei 1955 een groot deel van de soevereiniteit terug. Adenauer was sinds 1951 ook minister van buitenlandse zaken. Toen de Bondsrepubliek haar soevereiniteit had gekregen ging het ministerschap van buitenlandse zaken over naar Heinrich von Brentano.