Capodimonte

Capodimonte – włoska manufaktura porcelany, założona w 1743 przez króla Karola IV z inicjatywy jego żony, księżniczki Marii Amalii. Budynek wytwórni wzniesiono w parku rezydencji królewskiej w Capodimonte. Pracowało w niej 18 wykwalifikowanych pracowników, których praca podzielona była na 6 etapów: pozyskiwanie masy, modelowanie, rzeźbienie, wypalanie, powlekanie. Doradcami technicznymi manufaktury byli Livio Ottavio Schepers oraz Giovanni Castelli. Głównym modelarzem był florencki artysta (zm. 1770). Manufaktura wytwarzała naczynia stołowe, serwisy do kawy i herbaty, przedmioty dekoracyjne (np. wazony). Motywy dekoracyjne obejmowały pejzaże, owoce, kwiaty czy sceny wojenne. Ceramika Capodimonte formą wzorowana była na porcelanie miśnieńskiej. Do dekoracji używano natomiast charakterystycznej i pracochłonnej techniki punktowania - detale malowano poprzez aplikowanie kropek farby końcówką pędzla. Ich najpopularniejszym wyrobem były figurki, przedstawiające rozmaite sceny zaczerpnięte z Biblii, mitologii, literatury lub po prostu sceny świeckie. Postacie mogły być pomalowane w pastelowe barwy lub pozbawione dekoracji. Ich charakterystyczną cechą były nieproporcjonalnie małe głowy. Inicjatorem stworzenia figurek był Grippi. W 1759 roku Karol odziedziczył tron Hiszpanii i przeniósł się do Madrytu. Zlikwidował fabrykę w Capodimonte, a jej wyposażenie i pracowników przeniósł do , gdzie kontynuowano wytwarzanie porcelany. Początkowo wyroby Buen Retiro, obejmujące głównie figurki (postacie świętych i pasterzy) były podobnego wyglądu i jakości jak te z Capodimonte, z czasem jednak Buen Retiro zaczęło korzystać z gorszej jakości, nie importowanej z Włoch, porcelany, co odbiło się na wyglądzie produktów. Fabryka w Buen Retiro działała do 1808 roku.