SPECIES
Chlamydophila pneumoniae (лат.) — вид бактерий из семейства Chlamydiaceae. Один из главных возбудителей пневмонии у человека. Абсолютный антропоноз (передается человеку исключительно от больного или инфицированного человека). Является возбудителем острых респираторных инфекций у животных и человека. Независимо от организма-хозяина (человек или животное), где паразитируют штаммы Chlamydophila pneumoniae, все они имеют сходные между собой генетические и антигенные характеристики. Этот вид хламидии вызывает у взрослых преимущественно острые респираторные заболевания, в частности — бронхиты, и мягкие формы пневмонии, однако все хламидийные инфекции имеют тенденцию к хронизации процесса. Заражение человека Chlamydia pneumoniae происходит воздушно-капельным путем и легочно-пылевым путем. В последнее время накапливается все больше подтверждающих данных, о наличии возможной взаимосвязи Chlamydia pneumoniae с развитием атеросклероза и с провоцированием бронхиальной астмы.
via GBIF
Chlamydophila pneumoniae, chlamydofila zapalenia płuc (dawniej Chlamydia pneumoniae, chlamydia zapalenia płuc) – bakteria przenoszona drogą kropelkową, powodująca między innymi zapalenia płuc (rzadko u dzieci poniżej piątego roku życia). Poważnym następstwem tej infekcji jest uszkodzenie nabłonka rzęskowego w oskrzelach i alergiczne przestrojenie organizmu sprzyjające rozwojowi dychawicy oskrzelowej, nawracających katarów nosa, przewlekłego zapalenia gardzieli i zapalenia zatok.Dodatkowe objawy to bóle stawów i nierzadko zapalenie stawów. Może uszkadzać śródbłonek naczyń i tworzy się blaszka miażdżycowa. Podejrzewa się związek bakterii z chorobą Alzheimera i stwardnieniem rozsianym, jednak żadne dotychczasowe badania nie potwierdziły tej hipotezy. Charakterystyka bakterii: bakteria wewnątrzkomórkowa, posiada rybosomy, ściana komórkowa zawiera LPS (lipopolisacharyd), ale brak jest peptydoglikanu, nie wytwarza ATP – musi być dostarczone przez komórkę gospodarzową. Oporna na antybiotyki beta-laktamowe. Cykl rozwojowy: ciałko elementarne (zakaźne), na zewnątrz komórki → po wniknięciu ciałko siateczkowate (inaczej siatkowate lub retikularne) → po 5 lub 6 godzinach od wniknięcia do komórki podział ciałka siateczkowatego → ciałko pośrednie (skupione ciałka siateczkowate) → wyrzucenie ciałek elementarnych (liza komórki).
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
via PubMed
via Wikidata · CC0
via Wikidata sitelinks · CC0
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).