klasyfikator

Klasyfikator (ang. classifier, counting suffix) – morfem, słowo lub sufiks pośredniczące pomiędzy liczebnikiem a wyrazem określanym. Konstrukcja taka wygląda następująco: * liczebnik dotyczy bezpośrednio klasyfikatora * grupa liczebnik + klasyfikator dotyczy wyrazu określanego Klasyfikatory występują w wielu językach. W angielskim i polskim istnieje klasa „rzeczowników niepoliczalnych”, łącząca się z różnymi klasyfikatorami. W polskim klasyfikatory są przeważnie opcjonalne. Po polsku można powiedzieć „jedno masło” czy „dwa piwa”. Przykładowa konstrukcja: five (5) bottles (rzeczownik butelki w funkcji klasyfikatora) of (morfem łączący) beer (piwo) Użycie odpowiedniego klasyfikatora (sufiksu klasyfikującego) jest dość trudne, gdyż jest zależne od typu, przeznaczenia czy kształtu rzeczy liczonej, jak np. w języku japońskim (類別詞 ruibetsushi), gdzie istnieje kilkadziesiąt klasyfikatorów. Niektóre z nich to: * -nin (人) – ludzie * -hiki (匹) – małe zwierzęta * -ko (個) – wszystko poza ludźmi i zwierzętami, spełnia rolę klasyfikatora „uniwersalnego” * -tō (頭) – duże zwierzęta * -wa (羽) – ptaki * -satsu (冊) – książki, magazyny ilustrowane, gazety * -hon (本) – przedmioty cechujące się długością, może to być równie dobrze sznurek, jak i film czy butelka piwa * -do (度) – wystąpienia (odpowiednik polskiego licznika „raz” w: 1 raz, 2 razy, ile razy) * -kai (回) – powtórzenia * -hai (杯) – szklanki, filiżanki, naczynia z zawartością płynu * -mai (枚) – płaskie, cienkie przedmioty * -dai (台) – pojazdy Przykładowa konstrukcja: go-nin no Nihonjin → „pięciu Japończyków” → go (5) nin (klasyfikator ludzi) no (partykuła dzierżawcza) Nihonjin (Japończyk) W językach posiadających bogaty zakres klasyfikatorów, niektóre można stosować w danym kontekście wymiennie (np. japońskiego -do można używać zamiast -kai), nie są to podziały tak sztywne, jak w przypadku rodzajów gramatycznych. W języku chińskim klasyfikator jest obowiązkowym elementem pojawiającym się między liczebnikiem a rzeczownikiem. Przypisanie klasyfikatorów do kategorii (czasami wcale nieoczywistych) jest w chińszczyźnie sztywne.