Bracia Collyer

Bracia Collyer, czyli Homer Lusk Collyer (ur. 6 listopada 1881 w Nowym Jorku, zm. 21 marca 1947 tamże) oraz Langley Wakeman Collyer (ur. 3 października 1885 w Nowym Jorku, zm. około 9 marca 1947 tamże) – amerykańscy bracia z Nowego Jorku, którzy (przede wszystkim Langley) są uważani za najsłynniejszych syllogomanów w historii. Przez dziesięciolecia bracia żyli razem w odosobnieniu w swoim mieszkaniu w nowojorskim Harlemie przy Piątej Alei 2078 (na rogu 128. Ulicy), gdzie obsesyjnie gromadzili książki, meble, instrumenty muzyczne i setki innych przedmiotów. Lokal wyposażony był w pułapki w korytarzach i przy drzwiach, tak aby zaskoczyć i unieszkodliwić ewentualnych intruzów. W marcu 1947 obaj zostali znalezieni martwi w swoim mieszkaniu, otoczeni ponad 140 tonami zebranych przedmiotów, które zgromadzili przez kilkadziesiąt lat patologicznego zbieractwa. Od lat 60. XX wieku, w miejscu ich domu, utworzono niewielki park, nazwany ich imieniem.