kompleksometria

Kompleksometria - dział analizy miareczkowej w którym oznacza się substancje w reakcji z czynnikami kompleksującymi. Jako pierwszy tę metodę analizy ilościowej wykorzystał Justus von Liebig w roku 1851, miareczkował on jony cyjankowe mianowanym roztworem azotanu srebra. Analizę wykorzystującą tworzenie kompleksów rozwinął odkrywając kompleksotwórcze właściwości kwasków aminopolikarboksylowych. Analizę kompleksometryczną dzieli się ze względu na funkcyjność ligandów tj. niechelatowe (jednofunkcyjne) oraz chelatowe (wielofunkcyjne). W przypadku użycia czynnika chelatującego mówi się o miareczkowaniu chelatometrycznym. Przykładami oznaczeń za pomocą kompleksów jednofunkcyjnych są między innymi argentometryczne oznaczanie cyjanków czy merkurymetryczne oznaczanie chlorków a kompleksonometrycznych oznaczanie metali ciężkich za pomocą EDTA. Ważniejszą częścią analiz kompleksometrycznych są oznaczenia chelatometryczne a szczególnie kompleksonometria.