pęk prostych

Pęk prostych – zbiór wszystkich prostych spełniających jeden z dwóch warunków: * przechodzących przez ustalony punkt, zwany środkiem pęku lub wierzchołkiem pęku; * równoległych do ustalonej prostej (przechodzących przez punkt nieskończoności). W tym drugim przypadku mówi się o niewłaściwym pęku prostych albo o kierunku. Każde dwie proste na jednej płaszczyźnie są współpękowe; gdy są równoległe, to mówimy że są współpękowe w sposób niewłaściwy. Rozważa się też pęki bardziej ogólnych krzywych stożkowych, zdefiniowane analitycznie.