Zawody krótkofalarskie

Zawody krótkofalarskie – współzawodnictwo sportowe, w którym uczestniczą krótkofalowcy. Zawody krótkofalarskie rozgrywane są w ściśle określonym czasie – od kilku do kilkudziesięciu godzin. Udział w nich polega na nawiązywaniu łączności radiowych z innymi uczestnikami i zgromadzeniu jak największej liczby punktów naliczanych zgodnie z regulaminem zawodów. Zaliczane są tylko bezbłędne łączności, podczas których wymieniane są raporty (słyszalność, czytelność, siła sygnału) podlegające następnie (po zakończeniu zawodów) weryfikacji przez organizatora przy pomocy komputerowego programu sprawdzającego. Zawodnicy klasyfikowani są w grupach, zależnie od rodzaju stacji: * SO (single operator) z jednym operatorem; * MO (multi operator) z wieloma operatorami; * SB (single band) pracy na jednym paśmie; * MB (multi band) pracy na wielu pasmach; * dozwolone są kombinacje: SOSB, MOSB, SOMB, MOMB; * używanej mocy nadajnika. Najpopularniejszymi zawodami międzynarodowymi są , uznane za nieoficjalne mistrzostwa świata; rozgrywane są na telegrafii (CW) lub na fonii (SSB). W każdej niezależnej turze bierze udział kilka tysięcy krótkofalowców z całego świata. Zawody krajowe organizowane są w celu umożliwienia doskonalenia technik operatorskich, a także dla uczczenia istotnych wydarzeń historycznych. Przykładem zawodów krajowych jest rozgrywany na falach ultrakrótkich UKF i falach krótkich HF dla upamiętnienia nawiązania pierwszej (6 grudnia 1925) potwierdzonej kartą QSL łączności radiowej polskiego krótkofalowca Tadeusza Heftmana – TPAX ze stacją zagraniczną N-0PM. Zawody krótkofalarskie są jedną z ważniejszych dziedzin amatorskiej radiokomunikacji. Cieszą się bardzo dużym zainteresowaniem. W Polsce uczestniczy w nich grupa ok. 1000 licencjonowanych nadawców. Wśród nich jest kilku radiooperatorów, których znaki wywoławcze znajdują się na czołowych miejscach renomowanych zawodów HF. W Polsce zawodami krótkofalarskimi zajmują się dwa kluby radiooperatorskie: i .