dan

Dan (jap. 段 dan) – termin oznaczający stopień, poziom. Ma na celu dokładne określenie rangi wskazującej na osiągnięty poziom mistrzowski (w odróżnieniu od stopnia kyū, który określa osiągnięty poziom uczniowski). Liczba stopni dan przyznawanych w konkretnej dziedzinie różni się w zależności od jej potrzeb i kryteriów wewnętrznie dla niej ustalonych. Sposoby nadawania stopnia również są zróżnicowane: stopień dan może zostać przyznany przez mistrza-nauczyciela (co powinno być poprzedzone dokładną obserwacją adepta lub jego przeegzaminowaniem), można również wymagać zdania egzaminu przed komisją złożoną z ekspertów w danej dziedzinie. Częstą praktyką jest jednak ograniczenie liczby stopni dan do dziesięciu oraz przyznawanie 10 dan jedynie twórcom stylu i absolutnie najwybitniejszym kontynuatorom. Wiele organizacji powołuje (bądź autoryzuje) takie komisje oraz prowadzi własne rejestry osób, których umiejętności zostały zweryfikowane poprzez nadanie im stopnia dan. Rejestry takie zwane są . Przykładowym rozwiązaniem sposobu nadawania stopni dan może być system przyjęty w kendo, karate, czy aikido. Wbrew potocznemu mniemaniu dan nie jest terminem używanym wyłącznie w odniesieniu do umiejętności w zakresie jakiejś sztuki, czy sportu walki; jest on również stosowany w takich np. dziedzinach jak ikebana (sztuka układania kwiatów), go (gra planszowa), czy chanoyu (ceremonia parzenia herbaty). W praktyce biznesowej istnieje także międzynarodowy system doskonalenia jakości six sigma, w którym kolejne szczeble wtajemniczenia oznacza się na wzór stopni kyū i dan.