Deutsche Flugzeug-Werke

Deutsche Flugzeug-Werke (DFW) – niemiecka wytwórnia samolotów z pierwszej połowy XX w. Najbardziej znana z maszyn obserwacyjnych produkowanych dla lotnictwa niemieckiego w czasie I wojny światowej pod marką DFW. Bernhard Meyer i Erich Thiele założyli DFW w 1910 roku w , początkowo produkując na licencji maszyny Maurice Farmana, a następnie Etrich Taube i stalowe wersje Taube (tzw. Stahltaube). Już w 1913 roku była to znacząca wytwórnia, zatrudniająca ok. 300 osób, zdolna produkować ok. 20 maszyn miesięcznie i mająca w ofercie wszystkie ówcześnie podstawowe typy samolotów (szkolne i wojskowe jednopłatowce, wojskowe dwupłaty i wodnosamoloty). Charakterystyczne dla wczesnych konstrukcji D.F.W było szerokie użycie stalowych szkieletów. Przed I w. św. maszyny D.F.W. miały na koncie kilka rekordów długotrwałości lotu i nagrody w konkursach na niezawodność. Były też skutecznie używane przez lotnictwo tureckie w czasie II wojny bałkańskiej. Ich pierwszą własną konstrukcją był samolot Mars, zbudowany w wersji zarówno jedno- jak i dwupłata. Najbardziej znaną maszyną był bardzo udany DFW C.V, budowany także przez zakłady Halberstadt i Aviatik. DFW C.V był prawdopodobnie najlepszym i najbardziej uniwersalnym uzbrojonym samolotem obserwacyjnym klasy C, o dużym pułapie, sięgającym niemal 5000 m. W 1917 roku było ich na froncie około tysiąca. Większość innych samolotów, myśliwców i wielkich bombowców serii R ( i ) pozostała na etapie prototypu, aczkolwiek R.I był uznany za udany i ulepszonej wersji R.II planowano nabyć 6 sztuk (tylko dwie zostały dostarczone przed końcem wojny). Dzięki zabudowaniu silników wewnątrz kadłuba, bombowce DFW wyróżniały się bardzo opływowymi kształtami. Powojenne plany przebudowy maszyn wojskowych na cywilne (w tym bombowca R na 24-miejscowy samolot pasażerski) nie powiodły się i firma znikła, wchłonięta przez (ATG).