metoda bezpośrednia w nauce języka obcego

Metoda bezpośrednia w nauce języka obcego (ang. direct method) – nauka języka obcego bez pomocy języka ojczystego w procesie dydaktycznym. Podczas procesu dydaktycznego jest położony nacisk na poprawną wymowę, słownictwo oraz swobodę wypowiedzi. Najważniejszą cechą charakterystyczną tej metody jest nacisk na bezpośredni kontakt z językiem i kontakt nauczyciela z uczniem. Metoda pojawiła się pod koniec XIX wieku, używana zwłaszcza w prywatnych szkołach językowych w Europie, jako odpowiedź na stosowaną wówczas metodę gramatyczno-tłumaczeniową. Popularność zyskała w pierwszej połowie XX wieku. Jej głównym popularyzatorem był Charles Berlitz.