Dora van der Groen

Dora van der Groen begon haar carrière bij de Koninklijke Nederlandse Schouwburg in Antwerpen. In 1955 speelt ze voor het eerst mee in een film Meeuwen sterven in de haven van Roland Verhavert, naar een scenario van Ivo Michiels. In datzelfde jaar accepteert ze ook een vast contract bij de KVS in Brussel. In 1962 wordt ze lid van het Dramatisch Gezelschap van de BRT, waar ze in het begin vooral aan hoorspelen meewerkt, maar later ook voor televisie gaat werken. Vanaf 1978 heeft ze in Antwerpen haar eigen toneelafdeling, eerst aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium. Daar legt ze de nadruk op de 5 P's: persoonlijkheid, poëzie, plezier, pijn en perversie en "daarover een immense, grote strik: humor". Onder anderen Johan Van Assche, Lucas Vandervost en Luk Perceval studeren bij haar. In 1991 begint Van der Groen bij het Zuidelijk Toneel, het gezelschap van Ivo Van Hove aan een carrière als regisseur. Ze regisseert er onder meer Thyestes van Hugo Claus , Abele spelen , Decadence en Phaedra. Haar lijf jeukt . Haar drama-opleiding aan het conservatorium in Antwerpen wordt verplicht om te fusioneren met Studio Herman Teirlinck, geleid door Jan Decleir. Geen van beiden ziet dat zitten. In 2000 begint de geleidelijke fusie toch. Tot 2009 werkt Van der Groen nog in het Herman Teirlinck Instituut (de nieuwe naam van de samengevoegde opleidingen). In 2010 maakt ze haar laatste publieke optreden wanneer ze geëerd wordt met de artistieke titel Maestro Honoris Causa. Het is de eerste keer dat een niet-musicus de onderscheiding krijgt.