Model ogólnej cyrkulacji

Model ogólnej cyrkulacji (ang. global climate model or general circulation model, w skrócie GCM) - model matematyczny opisujący zachowanie się klimatu na podstawie równań mechaniki płynów oraz innych równań fizyki i chemii opisujących procesy istotne z punktu widzenia zmian klimatu. Modele ogólnej cyrkulacji atmosfery (AGCM) mają uproszczony opis oceanu, natomiast modele oceanu (OGCM) mają uproszczony model atmosfery. Obecnie coraz częściej używa się modeli sprzężonych opisujących atmosferę i ocean (AOGCM) razem. Modele AOGCM opisują także wymianę strumieni pomiędzy atmosferą i lądem. Te złożone modele starają się opisać wiernie zjawiska w przyrodzie, ale istnieją duże różnice pomiędzy modelami opracowanymi w różnych ośrodkach badawczych. Ostatnio (2006) modele ogólnej cyrkulacji atmosfery są rozszerzane o moduły uwzględniające chemię atmosfery czy cykl obiegu węgla i nazywane są wtedy . Modele takie lepiej opisują emisję gazów cieplarnianych i dają możliwość uwzględnienia różnego rodzaju sprzężeń zwrotnych. Połączone modele klimatu zawierające chemię atmosfery pozwalają na przykład na lepszy opis zachowania dziury ozonowej [1]. Przewidywania klimatu zależą nie tylko od tego jak zmieni się produkcja przemysłowa (jedna z mało zrozumianych obecnie zmiennych używanych do inicjacji modeli) ale także od samego modelu i jego złożoności. Badacze starają się dodawać coraz bardziej realistyczne schematy i poprawiają parametryzację zjawisk fizycznych i chemicznych w modelach, ale nadal są istotne problemy z kompletnym opisem przyrody [2]. Proste model klimatu są tylko bardzo uproszczonym przybliżeniem rzeczywistości i są głównie używane do wyrobienia intuicji na temat zjawisk i ich wzajemnego oddziaływania, np. na temat temperatury Ziemi w równowadze pomiędzy promieniowaniem dochodzącym i odchodzącym.