Georg-Hans Reinhardt

Georg-Hans Reinhardt (Bautzen, 1 maart 1887 - Tegernsee, 24 november 1963) was een Duits militair. Hij vocht in de Eerste en Tweede Wereldoorlog en bracht het tot kolonel-generaal der Pantsertroepen. Reinhardt diende in het Saksische leger, in de Reichswehr en in de Wehrmacht. In 1940 braken zijn tanks het westelijke front in de Ardennen. Later vocht hij aan het oostfront. Na de oorlog werd hij in 1947 veroordeeld wegens bedreven oorlogsmisdrijven en misdrijven tegen de menselijkheid, zoals moord op en slechte behandeling van krijgsgevangenen alsmede moord op en deportatie en gijzeling van burgers in bezette landen. Hij kreeg een gevangenisstraf van vijftien jaar opgelegd maar werd reeds in 1952 vrijgelaten. Na 1954 was Reinhardt voorzitter van het Gesellschaft für Wehrkunde. Hij schreef een aantal gedenkschriften. Voor deze verdiensten ontving hij op 24 november 1962 het Großes Verdienstkreuz des Verdienstordens der Bundesrepublik Deutschland. Reinhardt was onder andere Ridder in de Saksische Militaire Orde van Sint-Hendrik, drager van het IJzeren Kruis Ie en IIe Klasse en van het Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof en Zwaarden.