Glinik Górny

Glinik Górny – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Frysztak. W latach 1954–1961 wieś należała do gromady Gogołów, po przeniesieniu siedziby należała i była siedzibą władz gromady Glinik Górny. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego. Mieszkańcy tej miejscowości należą do grupy etnograficznej Pogórzan i posługują się dobrze jeszcze w tym rejonie zachowaną gwarą. Niestety młodzi Gliniczanie rezygnują z posługiwania się konsekwentną ich mową, szczególnie jeśli chodzi o mazurzenie i wyrazy unikatowe dla tego obszaru. Jest to bardzo negatywne zjawisko dla kultury i języka. Może doprowadzić do zaniku cech wyróżniających tę grupę etnograficzną na tle ludności polskiej. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego z 1880 roku tak podaje o Gliniku Górnym: G.-Górny wś w pow. jasielskim, należy do sądu pow. i urzędu poczt. we Frysztaku a parafii rzym. kat. w Gogołowie i liczy 777 mieszk. Większa posiadłość wynosi 368 m. roli, 26 m. ogrodów i łąk, 90 m. pastw. i 242 m. lasu; mniejsza 790 m. roli, 62 m. ogrodów i łąk, 101 m. pastwisk i 182 lasu.