żyła sercowa wielka

Żyła sercowa wielka (łac. vena cordis magna) – inaczej żyła wielka serca, powstaje na powierzchni mostkowo-żebrowej, w pobliżu wcięcia koniuszka serca i biegnie w bruździe międzykomorowej przedniej wspólnie z gałęzią międzykomorową przednią tętnicy wieńcowej lewej. Jej przedłużeniem jest zatoka wieńcowa (sinus coronarius), poprzez którą uchodzi (tak jak i żyły tylnej komory lewej, żyły średniej serca, żyły małej serca oraz żyły skośnej przedsionka lewego) do prawego przedsionka serca. W niektórych wariantach anatomicznych, przy niedrożnej zatoce wieńcowej, może uchodzić do żył śródpiersia, a te z kolei do żył ramienno-głowowych, które łącząc się tworzą żyłę główną górną, uchodzącą do prawego przedsionka serca.