
Heyden, Torsten van der
Halobates
Sign in to savegeslacht uit de familie schaatsenrijder
Species
sea skaters
GENUS
- KingdomAnimalia
- PhylumArthropoda
- ClassInsecta
- OrderHemiptera
- FamilyGerridae
Изображение новых видов голобатесов из работы Ф. Б. Уайта (1883) по материалам британской экспедиции корвета «Челленджер» (1873—1876)[3] Галобатесы[4][5][6] (лат. Halobates) — род морских клопов-водомерок из семейства Gerridae. Единственные насекомые, заселившие открытый океан[7] и приспособившиеся к жизни в подобных условиях[8]. Обнаружены на морской глади тропических частей Атлантического, Индийского и Тихого океанов (некоторые виды на расстоянии до сотни километров от побережий). Род включает в себя около 40 видов[9]. Содержание 1 Описание 2 Биология 3 История открытия 4 Систематика и распространение 4.1 Список видов 5 Примечания 6 Литература 7 Ссылки Описание Бескрылые клопы. Длина тела около 5 мм, размах ног достигает 15 мм. Тонкие волоски покрывают их ноги, создавая гидрофобную поверхность[9]. Средние ноги, используемые для обычной гребли, несут развитую бахромку из длинных щетинок на голенях и лапках, чтобы увеличить силу тяги при движении[10]. Задняя пара ног используется для управления движением[11]. Галобатесы способны передвигаться по водной поверхности со скоростью до 1 м в секунду[9]. Биология И взрослые насекомые и их личинки проводят всю свою жизнь на поверхности вод
via GBIF
Museum specimens
- Specimen records
- 52
- With media
- 3
- Family
- Gerridae
- Collections
- UHIM, OMNH, UPS, TCWC, INHS, AM
- Recorded in
- United States, Philippines, Kenya, Australia, Saudi Arabia
Wikidata facts
Show 3 more facts
- taxon rank
- genus
- taxon name
- Halobates
- Commons category
- Halobates
Sources (1)
via Wikidata · CC0
Article · Nederlands
Halobates is een geslacht van insecten, de wetenschappelijke benaming voor oceaanschaatsers, waarvan er zo'n 40 soorten bestaan. De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Johann Friedrich von Eschscholtz in 1822. De meeste soorten leven langs de kust, maar vijf ervan zijn in staat om te overleven op de oceaanoppervlakte. Het zijn de enige insecten die op open zee worden gevonden. Ze duiken nooit, ze hebben geen vleugels en kunnen dus niet vliegen. Ze leggen ongeveer een meter per seconde af. Ze voeden zich met fytoplankton, eieren van vissen en drijvende dode diertjes. De eieren worden afgezet op drijvende objecten, zoals plastics maar ook teerklompen en zeewiermatten. De film van zware metalen zoals benzeen en benzine die neervalt uit de lucht door de bedrijfsvervuiling wordt door de wantsen opgepikt. Men kan ze dus beschouwen als indicatoren van vervuiling op de open zee. Ze zijn voornamelijk massaal te vinden in de buurt van de evenaar.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA