Havank

Havank , pseudoniem van Hendrikus Frederikus (Hans) van der Kallen (Leeuwarden "Leeuwarden (stad)") , 19 februari 1904 – aldaar, 22 juni 1964 ) was een Nederlands schrijver . Havank had al vroeg de ambitie schrijver te worden. De boekdrukker Charles Nypels in Maastricht raadde hem (een Fries) omstreeks 1932 aan zijn heil in Amsterdam te zoeken en daar contact te leggen met andere schrijvers en kunstenaars. In Amsterdam schreef Havank zijn eerste boek, Het mysterie van St. Eustache , dat hij in 1934 aanbood aan de Utrechtse uitgever Bruna , die het in eerste instantie terugzond, maar in 1935, na het overlijden van zijn auteur Ivans (Jakob van Schevichaven ), alsnog wilde uitgeven. Anton van Duinkerken deed hem het pseudoniem Havank aan de hand, naar analogie van dat van Ivans. ( H van K werd Havank ). Het was het begin van een lange samenwerking met uitgever Bruna, voor wie hij dertig populaire misdaadromans zou schrijven, meestal met als hoofdpersoon de Franse politie-inspecteur Charles C.M. Carlier, bijgenaamd De Schaduw . In de eerste zeven of acht boeken is commissaris Bruno Silvère van de Parijse Sûreté Nationale nog de belangrijkste figuur, maar de rol van De Schaduw wordt vrij snel belangrijker. Vanaf Hoofden op hol (1939) neemt De Schaduw "De Schaduw (detective)") de hoofdrol over, en de uitgever wijzigde twee boeken later de titel van de reeks van "Silvère-serie" in "Schaduw-reeks". De vroege romans lijken nog beïnvloed door Edgar Wallace . Voor Bruna vertaalde Havank een kleine veertig The Saint -boeken van Leslie Charteris en andere misdaadromans, o.a. van R.A.J. Walling, E. Phillips Oppenheim , Raymond Chandler en Sydney Horler") . Ook vertaalde hij onder eigen naam twee Franse romans, van Christine Arnothy") en Eveline Mahyère") . In de jaren 1930 vertaalde hij voor de krant Het Vaderland het feuilleton De laatste held van Leslie Charteris. Rond 1980 begon de belangstelling voor zijn schrijverswerk te tanen. Alle romans en veel van zijn vertalingen werden als pockets in de Zwarte Beertjes -reeks van uitgeverij A.W. Bruna & Zn uitgegeven met door Dick Bruna verzorgde omslagen. Bij zijn overlijden werd het aantal van zijn verkochte boeken geschat op meer dan zes miljoen. Havank heeft een ietwat zwervend bestaan geleid. In Nederland woonde hij in verschillende plaatsen. Voor de oorlog verbleef hij een tijdlang in Parijs . Vanuit Frankrijk zond hij in het voorjaar van 1940 zijn nieuwe roman De Schaduw grijpt in naar Bruna. De uitgever, beducht voor inbeslagname door de bezetter, schrapte voordat het manuscript naar de drukker ging elk anti-Duits element. In 1949 zou het boek voor het eerst in zijn oorspronkelijke opzet verschijnen, maar in de Zwarte Beertjes-reeks herdrukte Bruna toch weer de "Deutschfreundliche" variant. Havank citeerde in zijn boeken regelmatig uit de Bijbel "Bijbel (christendom)") , maar was daarnaast ook zeer belezen in de Nederlandse, Engelse, Franse en Duitse literatuur, waarvan de invloeden door zijn hele werk heen zichtbaar blijven. Volgens zijn biograaf J.P.M. Passage was hij "als kind van zijn tijd en van de gymnasiale cultuur in de jaren twintig en dertig (…) een traditioneel auteur in de beste zin van het woord: zijn werk weerspiegelt de West-Europese beschaving en het tijdloze belang ervan, zoals de ontwikkelde individualist in zijn milieu dat zag." Zijn graf, dat lang zonder steen is gebleven, wordt beheerd door de Stichting Mateor , waarvan de donateurs jaarlijks rond zijn sterfdag in Leeuwarden bijeenkomen en de schrijver een bloemenhulde brengen. Op de plek waar vroeger aan de Wirdumerdijk 41 zijn geboortehuis stond, is een bronzen gedenkplaat aangebracht, die werd gemaakt door de Leeuwarder beeldhouwer Ben van der Geest . In de Reigerstraat, ook in Leeuwarden, herinnert aan de schrijver een vignet van de Schaduw , naar ontwerp van Dick Bruna. In het door Havank/Hans van der Kallen veel bezochte Dekemastate in Jelsum staat een vitrine met een permanente expositie van zijn boeken