Notacja węgierska

Notacja węgierska (ang. Hungarian Notation) – w programowaniu sposób zapisu nazw zmiennych oraz obiektów, polegający na poprzedzaniu właściwej nazwy małą literą (literami) określającą rodzaj tej zmiennej (obiektu). Notację węgierską wymyślił Charles Simonyi, programista z Microsoft. Można spotkać się z takimi formatami zapisu nazw zmiennych: iLiczbai_Liczbai_liczba Przykład użycia notacji węgierskiej do nazywania zmiennych w C++: Charakterystyczne dla notacji węgierskiej (tworzące jej „węgierskie brzmienie”) są również złożenia przedrostków, zbliżone do składania morfemów gramatycznych z morfemami znaczeniowymi w języku węgierskim (i innych językach aglutynacyjnych). Największą wadą tego systemu jest to, że jeśli chce się zmienić typ zmiennej, trzeba poprawiać nazwę w każdym miejscu występowania jej w programie. Notację węgierską stosuje się także w celu zaznaczenia zasięgu zmiennej, np.: * g_iZmienna - zmienna globalna, integer * m_iZmienna - zmienna w strukturze lub klasie, integer * m_Zmienna - zmienna w strukturze lub klasie * s_Zmienna - zmienna statyczna klasy * _Zmienna - zmienna lokalna