impliciete functie

In de analyse, een deelgebied van de wiskunde, is een impliciete functie een functie, waarin enkel een gezamenlijke eis wordt opgelegd aan twee of meerdere variabelen, zonder dat het daarbij steeds mogelijk is, een als afhankelijke variabele gekozen variabele "expliciet" in termen van de andere, de onafhankelijke variabelen te schrijven. Het expliciet geven van een functie betekent dat men voorziet in een voorschrift voor hoe de output-waarde van de functie wordt bepaald in termen van de input-waarden voor In contrast hiermee is een functie impliciet als de waarde van uit wordt verkregen door het oplossen van een vergelijking van de vorm: Dat wil zeggen: de ene variabele of de andere mag de andere bepalen, men beschikt echter niet over een expliciete formule voor de ene variabele in termen van de andere variabele. De impliciete functie kan ontstaan als de niveauverzameling van een expliciete functie in twee variabelen, waarvan men de oplossing op een constant niveau beschouwt.