Mięśnie podgnykowe

Mięśnie podgnykowe (łac. musculi infrahyoidei) – cztery parzyste mięśnie ciała ludzkiego zaliczane do grupy środkowej mięśni szyi. Znajdują się na szyi poniżej kości gnykowej. Ich przyczepy znajdują się m.in. na mostku i łopatce. Mięśnie te w większości zmierzają do kości gnykowej, którą ustalają i obniżają. Oprócz tego czepiają się też chrząstek krtani. Zaliczają się do nich: * warstwa powierzchowna: * mięsień mostkowo-gnykowy (łac. musculus sternohyoideus), * mięsień łopatkowo-gnykowy (łac. musculus omohyoideus), * warstwa głęboka: * mięsień mostkowo-tarczowy (łac. musculus sternothyroideus), * mięsień tarczowo-gnykowy (łac. musculus thyrohyoideus). Wszystkie z wymienionych mięśni są ukrwione przez tętnice tarczowe górne i dolne. Mięsień tarczowo-gnykowy jest unerwiony przez włókna nerwów C1–C2 splotu szyjnego, przebiegające drogą nerwu podjęzykowego, a pozostałe przez włókna nerwów C1–C3 dochodzące drogą pętli szyjnej.