Intel Hex

Intel HEX – format pliku zawierający dane binarne, stosowany przy programowaniu mikrokontrolerów - systemów wbudowanych, pamięci EEPROM, FLASH. Jest najstarszym tego typu formatem, stosowanym od lat 70. XX wieku. Dane w postaci hexadecymalnej zapisane są w liniach w postaci tekstowej.Każda z linii zawiera 6 pól: 1. * Znacznik rozpoczynający, jeden znak ASCII - dwukropek ':', 2. * Liczba bajtów, dwie cyfry hexadecymalne, określające długość rekordu danych, 3. * Adres, cztery cyfry hexadecymalne, 16 bitowy adres, umożliwiający zaadresowanie do 64K pamięci w jednym segmencie (zapisany w formacie Big Endian) 4. * Typ rekordu, dwie cyfry hexadecymalne w przedziale od 00 do 05, 5. * Dane, sekwencja danych, gdzie bajt zapisany jest w hexadecymalnej postaci tekstowej, 6. * Suma kontrolna, dwie cyfry hexadecymalne, suma kontrolna rekordu - cały rekord poza ':'. Przykład obliczenia sumy kontrolnej dla wartości rekordu: 0300300002337A1E 03 + 00 + 30 + 00 + 02 + 33 + 7A = E2, po uzupełnieniu do dwóch (U2) otrzymujemy - 1E (w systemie szesnastkowym: 100 - E2 = 1E). Innymi słowy najmniej znaczący bajt sumy wszystkich bajtów w jednym rekordzie musi wynosić 0. 03 + 00 + 30 + 00 + 02 + 33 + 7A + 1E = 100, najmniej znaczący bajt jest równy 0.