Jabłonowo

Jabłonowo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, w gminie Mirosławiec, 14 km na północny zachód od Wałcza, przy drodze do Mirosławca. Przez wieś przebiega nr 10. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego. Wieś wzmiankowana w 1586 r. Jej dawna polska nazwa brzmiała Obelin. Pierwotnie była własnością Golców. Wieś ma układ owalnicy z zabudową kalenicową, bardzo mocno przekształconą. We wsi neogotycki kościół pw. św. Jadwigi wybudowany w II połowie XIX w. wewnątrz którego znajduje się znacznie starsze, barokowe wyposażenie. W pobliskiej osadzie rolniczej Jabłonkowo znajdują się pozostałości zespołu dworsko – parkowego z zachowanym parkiem krajobrazowym założonym na początku XIX wieku. Na uwagę zasługują wiekowe buki, dęby, kasztanowce, świerki i żywotniki olbrzymie (jeden ma blisko 3 m obwodu). Dwór zniszczony w 1945 r. i wtedy też rozebrany. Późnym wieczorem 10 II 1945 r. została zdobyta przez żołnierzy 3 PP 1 Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki. „Najcięższe zadanie przypadło w udziale 1 Batalionowi, który z rejonu wzgórza 161,4 rozpoczął natarcie na Jabłonowo na przełaj przez grząskie o tej porze roku pola i zalane wodą podmokłe łąki. Na wzgórzu musiano pozostawić batalionowy pluton 45 mm dział przeciwpancernych. Zostały również kuchnie polowe i taborowe wozy bojowe. Wierzchowce starszych oficerów batalionu prowadzone za uzdy, gdyż z jeźdźcem koniowi trudno było sforsować grząski grunt. O godzinie 15.30 szybciej posuwające się 3 i 2 bataliony osiągnęły las na południe ad Górnicy [...]. W głębokich nocnych ciemnościach o 22 00 pododdziały 1 i 2 batalionu nagłym atakiem zdobyły Jabłonowo, które nieprzyjaciel opuścił w popłochu, unikając bezpośredniego starcia w nocy.” W Jabłonowie oddziały polskie po raz pierwszy opanowały ważną strategicznie szosę Wałcz-Mirosławiec. Jeszcze tej samej nocy pozycje Polaków zostały wzmocnione dzięki zdobyciu Lubna i Piecnika. W parku rośnie wiele starych drzew. Na uwagę zasługują wiekowe buki, dęby, kasztanowce, świerki oraz żywotniki olbrzymie (największy o obwodzie 280 cm). Spis obiektów objętych ochroną konserwatorską Kościół filialny pw. św. Jadwigi, mur., 1874 r.2. Zespół folwarczny 2 poł. XIX w. dwór, mur. 2 poł. XIX w.3. Dom nr 7, mur./szach.,3 ć4. w. XIX w.5. Dom nr 10, mur., k. XIX w.6. Dom nr 17, mur., pocz. XX w.7. Dom nr 22, mur., pocz. XX w.8. Dom nr 27, mur., drew., 4 ć9. w. XX w.10. Cmentarz komunalny pół. XIX Kościół pw. św. Jadwigi Datowany na 1874 r. neogotycka świątynia, której wyposażenie stanowią m.in. przeniesione z kościoła w Górnicy: ołtarz z ok. 1700 r. oraz barokowa ambona, chrzcielnica, balustrada i krucyfiks z XVII w.