Jean-Baptiste Lemoyne

Jean-Baptiste Lemoyne (ur. 15 lutego 1704 w Paryżu, zm. w 1778 roku) – rzeźbiarz francuski, syn i uczeń innego znanego rzeźbiarza , nauki w zakresie rzeźbiarstwa pobierał również u . Początki jego kariery rzeźbiarskiej, zaczęły się w chwili uhonorowania go nagrodą Prix de Rome przez Królewską Akademię Malarstwa i Rzeźby w 1725 roku. Nagroda ta upoważniała go do kontynuowania nauki we Włoszech, jednak pozostał on w rodzinnym Paryżu, z uwagi na ojca który cierpiał na ślepotę, oraz brak pieniędzy. Jedne z ważniejszych prac artysty w przeważającej części zostały zniszczone lub zniknęły w czasie trwania rewolucji francuskiej. Rzeźbiarz był mistrzem wielu innych rzeźbiarzy francuskich, nauki u niego pobierali m.in: Étienne Maurice Falconet, , oraz .