Joan van Broekhuizen

Joan van Broekhuizen , gelatiniseerd als Janus Broukhusius (20 november 1649 - 15 december 1707), Nederlandse klassieke geleerde en dichter, werd op 20 november 1649 bij eenvoudige ouders in Amsterdam geboren. Zijn vader overleed toen hij heel jong was en zijn oom stuurde hem naar de Latijnse school, waar hij veelbelovend was. Vervolgens deed zijn oom hem in de leer bij een apotheker, waar hij meerdere jaren verbleef. Omdat hij in het apothekersvak geen interesse had, sloot hij zich aan bij het leger en werd in 1674 met zijn regiment naar Amerika gestuurd in de vloot van admiraal Michiel de Ruyter, maar keerde in hetzelfde jaar terug naar Holland. In 1678 werd hij naar het garnizoen te Utrecht gestuurd, waar hij een vriendschap sloot met de gevierde Graevius; hier had hij het ongeluk zo ver in een duel betrokken te raken dat volgens de wetten van Holland zijn leven verbeurd was verklaard. Graevius schreef echter onmiddellijk aan Nicolaas Heinsius, die hem gratie schonk. Niet lang daarna werd hij benoemd tot kapitein van een van de compagnies van Amsterdam. Na de Vrede van Rijswijk in 1697 werd zijn compagnie ontbonden en trok hij zich terug op een landhuis in de buurt van Amsterdam en deed voor zijn plezier klassieke en letterkundige studies. Zijn Nederlandse gedichten, waarin hij het model van Pieter Corneliszoon Hooft volgde, werden voor het eerst in 1677 gepubliceerd; een latere editie, met een biografie van D. van Hoogstraten, verscheen in 1712, de laatste editie, 1883, werd bewerkt door R.A. Kollewijn. Zijn reputatie als classicus berust op zijn uitgaven van Propertius (1702) en Tibullus (1707). Zijn Latijnse gedichten ( Carmina ) verschenen in 1684; een latere editie ( Poemata ) van D. van Hoogstraten verscheen in 1711. De Epistolae selecta werden bewerkt door J.A. Worp, die ook zijn biografie schreef (1891). Broekhuizen overleed op 15 december 1707.