José Manuel Fuente

José Manuel Fuente Lavandera (Limanes, 30 september 1945 – Oviedo, 18 juli 1996) was een Spaanse wielrenner. Hij gold als een uitzonderlijk sterk klimmer, in de traditie van zijn landgenoten Loroño, Bahamontes en Jiménez. De excentrieke Spanjaard had bergop een vlijmscherpe demarrage in de benen en volgens generatiegenoot Giovanni Battaglin was Fuente de beste klimmer van zijn tijd. Zijn beste Tour de France was die van 1973, waar hij niettemin werd overtroffen door Luis Ocaña. In de etappe naar Les Orres, over vijf Alpencols, demarreerde Fuente dertig maal op de Télégraphe en Galibier, maar op de Izoard nam hij niet meer over van Ocaña. Deze kon wegrijden na een lekke band van Fuente en won de rit. Ook verloor hij op het laatste moment de strijd om het bergklassement van Pedro Torres. Bij zijn Tourdebuut in 1971 had Fuente al indruk gemaakt met twee ritzeges. Hij had het geluk aan zijn zijde, want in de etappe naar Marseille werd Fuente met elf andere renners buiten tijd gereden door Eddy Merckx, maar mocht nadien toch weer vertrekken. Na de Tour van 1975 moest hij stoppen met fietsen als gevolg van een nieraandoening, maar hij keerde in 1976 voor korte tijd terug in het peloton. Begin 1977 kwam hij definitief niet door de medische keuring. De belangrijkste overwinningen van Fuente zijn twee etappes in de Tour, drie etappes en twee eindzeges in de Vuelta, en negen etappes in de Giro. Na zijn korte profcarrière werd Fuente in 1979 ploegleider bij de amateurploeg CLAS. Hij leidde deze formatie ook in 1988, gedurende het eerste jaar in het profpeloton. In zijn geboortestreek werd hij geëerd door de herbenoeming van de Alto del Naranco. De berg in Asturië kreeg de naam Cima Fuente. Na zijn overlijden in 1996 werd er een juniorencompetitie ingesteld die zijn naam en bijnaam draagt: El Trofeo José Manuel Fuente "Tarangu".