Nagroda Kremera

Nagroda Kremera – seria nagród ustanowionych przez brytyjskiego przemysłowca za osiągnięcia w lotach na mięśniolotach. Ustanowienie nagrody przyczyniło się w istotny sposób do wzrostu zainteresowania konstruowaniem tych ultralekkich statków powietrznych. Pierwsza nagroda Kremera w wysokości 50 tys. funtów szterlingów została ustanowiona w 1959 roku. Miał ją otrzymać ten, którego mięśniolot zdoła pokonać trasę okrężną (w kształcie cyfry "8") pomiędzy dwoma punktami zwrotnymi oddalonymi od siebie o pół mili angielskiej (ok. 805 m), przy czym w punkcie startu i mety mięśniolot powinien znajdować się na wysokości co najmniej 10 stóp (3,05 m). Dodatkowo w warunkach konkursu sprecyzowano iż: * mięśniolot nie może mieć komór wypełnionych gazami lżejszymi od powietrza * do napędu może być wykorzystana tylko bezpośrednia (niezmagazynowana) energia ludzkich mięśni (zakaz wykorzystywania siły wiatru, kominów termicznych, energii słonecznej, akumulatorów energii kinetycznej itp.) * liczba członków załogi może być dowolna – ale nie może się zmieniać w trakcie przelotu konkursowego * mięśniolot musi samodzielnie wystartować. Nagrodę zdobył 23 sierpnia 1977 roku (po osiemnastu latach od ustanowienia) , konstruktor mięśniolotu . Drugą nagrodę Kremera (w wysokości 100 tys. funtów szterlingów) zdobył ponownie Paul MacCready, za przelot w dniu 12 czerwca 1979 roku mięśniolotu Gossamer Albatross nad kanałem La Manche z Anglii do Francji. Obecnie nagrodę Kremera można zdobyć m.in. za przelot na mięśniolocie trasy o długości maratonu (ok. 42 km) w czasie nie dłuższym niż 1 godzina, za skonstruowanie mięśniolotu możliwego do wykorzystania w lotach sportowych itp. Istnieją także nagrody przeznaczone dla grup młodzieży szkolnej i akademickiej. Po śmierci fundatora, nagrodą Kremera zarządza brytyjskie Królewskie Towarzystwo Lotnicze .