etykieta

Etykieta – jednostka leksykalna służąca oznaczeniu instrukcji w celu wskazania celu instrukcji skoku. W językach z numerowanymi wierszami kodu funkcje etykiety pełnią numery wierszy (zwykle w językach interpretowanych). Najczęściej etykiety są pierwszymi wyrażeniami w danym wierszu i mają postać (liter lub cyfr) oddzielonych od instrukcji znakiem dwukropka: etykieta: instrukcja Niekiedy stosuje się też słowo kluczowe label. instrukcje label etykieta instrukcje Przykładowe języki programowania: * Pascal (słowo kluczowe label), * C, C++ (dwukropek) * PL/1, i wiele innych języków programowania o zapisie swobodnym kodu źródłowego, * łańcuch znaków na odpowiedniej pozycji Przykładowy języki programowania to język Snobol, w którym każdy łańcuch znaków rozpoczynający się od litery lub cyfry na pierwszej pozycji wiersza, jest jako etykieta instrukcji, przy czym po pierwszej literze mogą wystąpić dowolne znaki alfabetu języka, z wyjątkiem separatorów, które kończą symbol etykiety. * liczba całkowita: 15 PRINT „komunikat" Przykładowe języki programowania: * * BASIC (we wczesnych wersjach etykieta – numer wiersza – była obowiązkowa dla wszystkich instrukcji – wierszy programu), * Fortran, * Comal, i inne. * liczba.liczba: 10.5 DO PART 11 Ten sposób oznaczania wierszy programu wiąże się ze specyfiką niektórych języków programowania w których etykieta składa się z dwóch członów: PART.STEP. Pierwsza część etykiety PART w zasadzie obejmuje grupę instrukcji stanowiących podprogram, który może zostać wywołany. Kolejne instrukcje w ramach tak utworzonej sekcji są oznaczane unikatową (w ramach sekcji) etykietą STEP, która może wskazywać miejsce skoków. W języku programowanie Forth istnieje możliwość definiowania skoków do określonej instrukcji, mimo braku etytkiety. Służą temu operatory skoków warunkowych i bezwarunkowych 0BRANCH i BRANCH, stosowane głównie do definiowania nowych instrukcji strukturalnych. W niektórych języka programowana pojęcie etykiety jest rozszerzone w stosunku do większości języków w których etykiety dotyczą tylko instrukcji. Mianowicie w takich językach jak PL/1, PL/M etykietami nazywa się także nazwy procedur (i ingresji do procedur). Etykiety (zarówno jako etykiety poprzedzające instrukcje języka, jak i jako nazwy ingresji) mogą być przechowywane w zmiennych i stanowić wartość (w tym przypadku w uproszeniu można wartość tę interpretować jako adres pamięci w segmencie kodu).