polityka zatrudnienia

Polityka zatrudnienia – czynne oddziaływanie władz państwowych na rynek pracy pod kątem potrzeb gospodarki kraju oraz godzenia interesów pracodawców i pracowników. Jej początki wywodzą się ze znanych w XIX wieku oddziaływań ustawodawczych w ramach polityki pracy, a jej rozwój to lata 30.We współczesnych systemach społeczno-gospodarczych nadrzędnym celem polityki zatrudnienia jest walka z bezrobociem i jego skutkami. Wyróżnia się dwie podstawowe funkcje polityki zatrudnienia: * funkcję społeczną, związaną z warunkami rozwoju społecznego * funkcję ekonomiczną, związaną z rozwojem gospodarczym. Dodatkowo wyróżnia się też: * funkcję poznawczo-normatywną, dotyczącą systemu kształcenia * funkcję dochodową, związaną z zapewnieniem uczestnictwa ludzi w tworzeniu i podziale dochodu narodowego. Ponadto do zadań polityki zatrudnienia możemy zaliczyć: * bilansowanie zatrudnienia w skali krajowej i lokalnej * kształtowanie jego struktury zgodnie z potrzebami i profilem demograficznym ludności * dostosowanie kwalifikacji zasobów pracy do potrzeb gospodarczych * organizacja rynku pracy i związanego z nim pośrednictwa oraz poradnictwa zawodowego * udzielanie pomocy w znalezieniu zajęcia grupom społecznym mającym szczególne trudności w aktywizacji zawodowej (np. młodocianym, niepełnosprawnym, kobietom, osobom zwalnianym z zakładów karnych) * motywowaniem do pracy. Założenia dotyczące polityki gospodarczej na terenie Unii Europejskiej tworzą Europejską strategię zatrudnienia. Podstawy do jej sformułowania utworzono podczas w 1997 roku. Europejska strategia zatrudnienia opiera się na czterech filarach: * zatrudnialność – obejmuje działania umożliwiające bezrobotnym powrót do pracy, a także promocję otwartego rynku pracy * przedsiębiorczość – oznacza dążenie do ułatwiania obywatelom UE zakładania i prowadzenia firm, oraz zatrudniania innych osób * zdolność adaptacyjna pracowników i pracodawców – filar ten promuje modernizację organizacji pracy * równość szans – oznacza walkę z dyskryminacją osób niepełnosprawnych, kobiet i osób nieposiadających wykształcenia.