Wikidata facts
- Subclass of
- aircraft
- Operator
- United States Air Force
- Country of origin
- United States
- Manufacturer
- Lockheed Corporation
- Image
- X-7 USAF.jpg
- Height
- 2.1
- Length
- 9.98
Show 6 more facts
- service entry
- 1951-04-26
- Commons category
- Lockheed X-7
- first flight
- 1951-04-26
- service retirement
- 1960-00-00
- native label
- Lockheed X-7
- wingspan
- 3.66
via Wikidata · CC0
Article · Polski
Lockheed X-7 – nazywany latającą rurą od piecyka (ang. Flying Stove Pipe) był bezzałogowym statkiem powietrznym w formie pocisku rakietowego, służącym jako platforma testowa do badań silników strumieniowych (Ramjet) i technologii naprowadzania pocisków rakietowych. X-7 był wynoszony w powietrze przy pomocy samolotów B-29 Superfortress lub B-50 Superfortress, następnie następował zapłon przyspieszającego silnika rakietowego rozpędzającego pocisk do prędkości 1625 km/h, przy której rozpoczynał pracę testowany silnik strumieniowy. Zużyty po około 5 sekundach pracy silnik przyspieszający był odstrzeliwany, a po zakończeniu testu X-7 powracał na ziemię na spadochronie, wbijając się w grunt specjalnie do tego celu skonstruowanym długim ostrym dziobem, co chroniło pocisk przed poważniejszymi uszkodzeniami. Pierwszy lot pocisku oznaczonego jako X-7A-1 odbył się 15 kwietnia 1951 roku, ale nie powiódł się. Kolejny lot w październiku również nie przebiegł pomyślnie ze względu na oderwanie się statecznika. Wkrótce opracowano ulepszone wersje pocisku, najpierw X-7A-3, a później X-7B które miały mniejszą rozpiętość skrzydeł i większą długość. Na podstawie ulepszonej wersji zbudowano szybki cel powietrzny operujący na dużych wysokościach XQ-5 Kingfisher dla marynarki amerykańskiej, przeznaczony do testów nowego pocisku przeciwlotniczego . Podczas 10 lat używania, pociski X-7 wykonały 130 lotów z czego 80 zakończyło się pomyślnie. W czasie testów X-7 ustanowił wiele rekordów prędkości dla statków powietrznych napędzanych silnikiem innym niż rakietowy. Poza testami strumieniowych silników odrzutowych, X-7 przenosił aparaturę elektroniczną do pomiaru przyspieszeń, testowania aerodynamiki i termodynamiki lotu, własności paliw stałych napędzających pocisk, oraz spadochronów dużych prędkości. Ostatni lot X-7 odbył się 20 lipca 1960 roku. Łącznie z celami powietrznymi XQ-5, konstrukcyjnie prawie identycznymi z X-7, zbudowano 61 egzemplarzy tych pocisków. Do dzisiaj ocalała nieokreślona liczba (prawdopodobnie kilkanaście) X-7 z czego 5 znajduje się w muzeach.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
Available in 20 languages
- Español
- Français
- Deutsch
- 中文
- 日本語
- Português
- Italiano
- العربية
- Azerbaijani
- Bahasa Indonesia
- Catalan
- Czech
- Hebrew
- Nederlands
- Norwegian
- Polski
- Tiếng Việt
- Türkçe
Show 1 more
via Wikidata sitelinks · CC0